حكم دردست شمانيست ولي سرهستيد                  داغ يك قطره نداريدپيمبرهستيد

با شما هستم اگر جنگ صليبي كرديد                       دست در خون دل اينهمه بي بي كرديد

لااقل بر بزنيدآس به ما هم برسد                               قطره اي جرعه ي عباس به ما هم برسد

اينهمه دست يكي نيست قبولم باشد                       ايه ي ديگري از شان نزولم باشد

سهم من چيست مگرصندلي دارشما                       عكس ترهيم من و سينه ي ديوار شما

خانه بر دوش غزل هستم و مي چرخم من                 هاچ زنبور عسل هستم و مي چرخم من

داده ام پيشترازمن خبرم راببرند                                دل افتاده به خون جگرم را ببرند

خواستم مضحكه ي شهر شود اينهمه حرف                حرف هايي كه قرار است سرم را ببرد

ديگرم زخم نزن داس تورا ميدانم                               قسم حضرت عباس تورا ميدانم

دل نده نام نده شعر نخوان ليلا جان                          ديگر از چشم من افتاد جهان ليلا جان

روزگاريست همه عرض بدن مي خواهند                    همه از دوست فقط چشم و دهن مي خواهند

ديوهستند ولي مثل پري مي پوشند                        گرگهايي كه لباس پدري مي پوشند

انچه ديدند به مقياس نظر ميسنجند                         عشقهاراهمه با دوركمر ميسنجند

خب طبيعي ست كه يك روزه به پايان برسد               عشقهايي كه سر پيچ خيابان برسد

صبح يك روز من از پيش شما خواهم رفت                 بي خبر با دل درويش خودم خواهم رفت

ميروم تا در ميخانه كمي مست كنم                        جرعه بالا بزنم انچه نبايست كنم

بي خيال همه كس باشم و دريا باشم                      دائم الخمرترين ادم دنيا باشم

انقدر مست كه اندوه جهانم برود                              استكان روي لبم باشدو جانم برود

ساقيا دربدنم نيست توان جام بده                           گورباباي غم هردوجهان جام بده

برود هر كه دلش خواست شكايت بكند                     شهر بايد به من الكلي عادت بكند