غنچه ی احساس مارا باد برد
بوته ی عشق و صفا را باد برد
بین مردم بی وفایی رسم شد
مردمان با وفا را باد برد
در سکوت گفتنی ها مانده ایم
ما ندیدیم و صدا را باد برد
کهنه شد رنگ صداقت در زمین
عاشقان بی ریا را باد برد
قصه ی ما در دلش مجنون نداشت
ای خدا مجنون مارا باد برد
دوره ی مستی و طنازی گذشت
از جهان ناز و ادا را باد برد
سهم ما از دار دنیا باد بود
ای دریغا سهم مارا باد برد ...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم خرداد ۱۳۹۰ ساعت 22:56 توسط a7a
|